زمینه و هدف: وقوع پوسیدگی های زودرس دوران کودکی یکی از مشکلات شایع و نگران کننده در دندانپزشکی کودکان می باشد. استرپتوکوکوس موتانس و لاکتوباسیل ها از شایع ترین عوامل باکتریایی موثر در پیشرفت پوسیدگی های اولیه در دوران کودکی هستند. در این مطالعه بر آن شدیم تا وضعیت کودکان 5-3 ساله شهرستان بابل را از لحاظ فراوانی حضور باکتری استرپتوکوک موتانس و لاکتوباسیل در گروه های دارای پوسیدگی و بدون پوسیدگی مورد بررسی قرار دهیم.روش بررسی: این مطالعه مورد-شاهدی روی 60 کودک 5-3 ساله،که سابقه بیماری سیستمیک نداشته و حداقل یک ماه گذشته آنتی بیوتیک دریافت نکرده بودند و فلوراید تراپی هم نشده بودند، انجام شد. افراد به سه گروه مساوی شامل: پوسیدگی زودرس، پوسیدگی معمولی و بدون پوسیدگی تقسیم شدند. سپس از عاج پوسیده ناحیه سرویکال در گروه Early Childhood Caries (ECC) و ناحیه پروگزیمال در گروه پوسیدگی معمولی نمونه گیری بعمل آمد و در هر سه گروه نمونه گیری از سطح باکال دنداﻥ ها بعمل آمد و درون محیط (Brain Heart Infusion broth) BHI، قرار داده شد. پس از تهیه رقت های مورد نظر برروی محیط کشت Mitis Salivarius agar جهت تشخیص استرپتوکوکوس موتانس Rogosa Agar جهت تشخیص لاکتو باسیل کشت داده شد. اطلاعات توسط نرم افزار آماری SPSS-18 آنالیز و جهت تجزیه و تحلیل داده ها از تست های آماری Chi-Squre و Anova استفاده شد.یافته ها: در نمونه های گرفته شده از پلاک دندانی، استرپتوکوکوس موتانس از 90 درصد موارد ECC،80  درصد پوسیدگی پروگزیمال و 25 درصد افراد فاقد پوسیدگی جدا گردید. نتایج نشان داد که استرپتو کوکوس موتانس در گروه های دارای پوسیدگی بطور معنی داری نسبت به گروه بدون پوسیدگی بیشتر بوده ولی در دو گروه دارای پوسیدگی تفاوت معنی داری وجود نداشت. همچنین یافته ها گویای آن بود که فراوانی باکتری لاکتوباسیل در 60 درصد نمونه های جدا شده وجود داشت ولی بین گروه های با پوسیدگی دندانی نسبت به گروه بدون پوسیدگی رابطه معنی دار مشاهده نشد. میانگین شاخصDMFT (Decayed, Missing and Filled Teeth) ، در دو گروه دارای پوسیدگی معمولی و پوسیدگی زودرس به ترتیب 1.10±5.80 و 1.572±6.95 بود که تفاوت معنی داری را بین دو گروه نشان می داد. نتایج حاصل از آزمون همبستگی پیرسون حاکی از آن بود که بین تجربه پوسیدگی افراد و میزان استرپتوکوکوس موتانس رابطه معنی داری وجود دارد ولی این ارتباط در مورد لاکتوباسیل وجود نداشت.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که کودکان مبتلا به پوسیدگی زودرس دارای سطح بالاتری از استرپتوکوکوس موتانس در سطح پلاک دندانی خود هستند. همچنین شایع ترین سویه جدا شده از عاج دندان بدون در نظر گرفتن محل پوسیدگی استرپتوکوکوس موتانس بوده است.

سابقه و هدف: حضور سلولهای ایمنی و انواع مختلف ایمونوگلبولینها در پالپ ملتهب نشان دهنده مشارکت عوامل مزبور در بروز بیماریهای پالپ است. با توجه به نکات مبهم بسیار در زمینه ایمونوپاتوژنز بیماریهای مزبور، هدف از انجام این تحقیق را بر پایه تعیین رابطه میان حضور و غلظت ایمونوگلبولینهای IgM، IgG، IgA پالپ با پوسیدگی دندان بنا نمودیم.مواد و روشها: برای این منظور، در مجموع 40 نمونه پالپی مربوط به 10 مورد دندان سالم، 10 مورد پوسیدگی در حد مینا، 10 مورد پوسیدگی در حد 1.2 خارجی عاج، و 10 مورد پوسیدگی در حد 1.2 داخلی عاج جمع آوری شدند. میانگین سنی بیماران در گروههای مزبور به ترتیب عبارت بودند از: 9.2±25.1، 2.3±22.7، 2.5±26.9، 6.5±28.8 سال و درصد دو جنس در این گروهها به ترتیب عبارت بودند از:50% زن و 50% مرد،80% زن و 20%مرد، 50% زن و50% مرد، 60% زن و40% مرد. پس از خارج نمودن نمونه های پالپی از دندان های مورد نظر، نمونه ها را مورد کشت 3 روزه بافتی قرار داده، سپس جهت تعیین حضور و غلظت IgM، IgG، IgA، در مایع رویی کشت از روش SRID استفاده شد. یافته ها: موارد حضور IgG در نمونه های مربوط به موارد سالم، پوسیدگی در حد مینا، پوسیدگی در حد 1.2 خارجی عاج، و پوسیدگی در حد 1.2 داخلی عاج به ترتیب عبارت بودند از:10%، 0%، 0%، 10%، و میانگین غلظت IgG در این موارد به قرار زیر بود: 287.77±91، 0، 0، 287.9±96، میلی گرم درصد. به حضور IgM،  IgAدر هیچ یک از نمونه های مورد مطالعه برخورد نشد. با انجام آنالیزهای آماری با استفاده از آنالیز واریانس یکطرفه، آزمون t، آزمون دقیق فیشر و آزمون chi-square مشخص شد که از لحاظ حضور و غلظت IgG بین 4 گروه مورد مطالعه، اختلاف آماری معنی داری وجود ندارد.نتیجه گیری: بر اساس یافته های بدست آمده از این تحقیق، چنین نتیجه گیری می شود که میان پالپ دندانهای سالم و دندانهای دچار پوسیدگی در حد مینا 1.2 خارجی عاج و 1.2 داخلی عاج، از نظر حضور و غلظت ایمونوگلبولینها اختلافی وجود ندارد که علت این امر را می توان به ایمنی زایی پایین و یا به دسترسی اندک فرآورده های آنتی ژنیک باکتری های ایجاد کننده پوسیدگی به پالپ دندان نسبت داد.

مقدمه و هدف: بر پایه مطالعه های انجام شده میزان شیوع پوسیدگی دندان در گروه کودکان پیش دبستانی در کشور ایران بالا بوده و از 31.64 تا 83.7 درصد متغیر است. شاخص کلی dmft قادر به بررسی و تعیین میزان اثرگذاری یک دندان پوسیده روی دندان های همسایه ومجاور نمی باشد. هدف از این مطالعه بررسی اثر دندان های مجاور بر وضعیت پوسیدگی یک دندان به شیوه آمار فضایی بود.مواد و روش ها: این مطالعه تحلیلی ـ مقطعی طی سال های 1387 ـ 1386 در دانشگاه های تربیت مدرس و علوم پزشکی تهران بر روی 400 نفر از کودکان 5 ـ 3 ساله انجام شد. ابتدا ویژگی های جمعیتی و عادات بهداشتی کودکان در پرسشنامه ای ثبت می شد. سپس تشخیص پوسیدگی در تمام بیست دندان شیری هر کودک بر پایه روش های استاندارد و رایج کلینیکی و پاراکلینیکی از جمله؛ سوند، مشاهده مستقیم و عکس برداری انجام گرفت. مدل اتولوجستیک برای بررسی رابطه وضعیت پوسیدگی یک دندان و سه دندان مجاور، شامل؛ دو دندان کناری و دندان مقابل آن به کار برده شد. اثر عوامل مختلف از جمله دندان های مجاور بر بروز پوسیدگی دردندان های شیری، به وسیله آزمون z مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد که یک رابطه قوی بین وضعیت پوسیدگی یک دندان وسه دندان مجاور آن وجود دارد و اثر متغیر خود همراه فضایی که عبارت از مجموع وضعیت دندان های مجاور هر دندان می باشد، به طور شدید معنی دار است (P=0.0001) .علاوه بر این اثر موقعیت مکانی دندان از جمله فک خلفی یا قدامی بودن بر پوسیدگی آن به طرز قابل توجهی نیز معنی دار می باشد (P=0.0001).نتیجه گیری: در مجموعه دندان های شیری هر سه دندان مجاور، اثر شدیدی بر وضعیت پوسیدگی یک دندان دارد. می توان بیان کرد که دندان های واقع در فک بالا و درموقعیت خلفی دهان هر کودک، زودتر پوسیده می شوند.

زمینه و هدف: پوسیدگی در کودکان بعلت مصرف مکرر مواد قندی بخصوص هنگام شب مربوط به عادات فرهنگی و اقتصادی جامعه و تربیت خانوادگی می باشد. پوسیدگی های دندان یکی از شایع ترین بیماری های انسان است که عوامل زیادی مانند میکروارگانیسم ها، رژیم غذایی، گذشت زمان و خود میزبان در ایجاد آن نقش دارد. استرپتوکوک موتانس یکی از میکروارگانیسم هایی است که در ایجاد پوسیدگی دندان مطرح می باشد. هدف از این مطالعه تعیین نقش استرپتوکوک موتانس در پوسیدگی دندان در دو گروه حساس و مقاوم به پوسیدگی بوده است.روش بررسی: این مطالعه مقطعی با همکاری 120 کودک در دوگروه حساس و مقاوم از هر گروه 60 کودک مراجعه کننده به دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران در گروه سنی بین 3 تا 5 سال بطور تصادفی انتخاب شدند. معیار انتخاب برای گروه حساس به پوسیدگی  dmfs³ 5و مقاوم به پوسیدگی  dmfs £ 1بود. با جمع آوری بزاق این افراد از روش غیرتحریک شده و کشت آن در محیط اختصاصی میتیس سالیواریوس آگار در دمای 37°C و شمارش استرپتوکوک موتانس انجام شد. داده های جمع آوری شده با استفاده از آزمون Chi-Square مورد ﺗﺠﺰیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: نتایج معنی داری بین تعداد استرپتوکوک موتانس در هر میلیتر (cfu/ml) و سن بیمار و تکرر مصرف مواد قندی بدست آمد، در حالیکه بین تعداد استرپتوکوک موتانس در هر میلیتر (cfu/ml) با جنس، بهداشت دهان و یا رژیم غذایی دوران شیرخواری معنی دار نبود.نتیجه گیری: نتایج بدست آمده نشان می دهد که مصرف مواد قندی در سنین کودکی می تواند در پوسیدگی دندان نقش داشته باشد.

علیرغم توانمندی علمی حرفه دندانپزشکی در کشور، عوامل بازدارنده فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی به حرکتهای سازنده ملی در این زمینه لطمه وارد نموده است. انتشار آمار جهانی پوسیدگی دندان در سالهای اخیر باعث شده تا مسوولین بهداشتی کشور بیش از پیش به روند فزاینده پوسیدگی دندان در کودکان توجه نمایند. تشکل جمعیتی کودکان زیر 15 سال در کشور تا میزان 45 درصد و بالا بودن شاخص DMFT در کودکان 12 ساله ایرانی بر اهمیت اتخاذ سیاستهای بهداشتی موثر و متناسب با امکانات و شرایط اجتماعی و اقتصادی درمورد این طیف سنی جامعه افزوده است.عدم توفیق دندانپزشکی سنتی غرب در مقابله با معضلات بهداشتی دهان ودندان و نیز محرومیت طبقات نیازمند جامعه از خدمات دندانپزشکی، کشورهای در حال توسعه را به توسعه مراقبتهای بهداشتی و طرح برنامه های پیشگیری ترغیب می نماید. به هنگام اتخاذ چنین سیاستی باید توجه نمود که طرح های بهداشتی عاری از خطا بوده و از پشتوانه علمی و تحقیقاتی برخوردار باشند.

مقدمه: شاخص پوسیدگی های قابل توجه (Significant Caries-SiC) توسط سازمان جهانی بهداشت برای تعیین پوسیدگی های دندانی در جوامع مختلف معرفی شده است. هدف از مطالعه حاضر، محاسبه شاخص SiC در کودکان 12 ساله شهر اصفهان و بررسی رابطه آن با ریسک فاکتورهای پوسیدگی بود.مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی-مقطعی دو گروهی شاهددار، پوسیدگی دندانی 340 دانش آموز 12 ساله مدارس شهر اصفهان بر اساس شاخص SiC به کمک سوند و آینه معاینه شدند و ریسک فاکتورهای پوسیدگی در آنها بررسی و در چک لیست های جداگانه ثبت گردید. یافته ها با نرم افزار SPSS و آزمون مجذور کای تحلیل شد.نتایج: میانگین DMFT در کودکان 12 ساله شهر اصفهان 4/2 بود و شاخص SiC 4/6 به دست آمد که با فاکتورهای مسواک زدن منظم، تحصیلات پدر و مادر، شغل مادر، درآمد خانواده، استفاده از شیرینی ها و تعداد فرزندان خانواده ارتباط آماری معنی دار نشان داد.نتیجه گیری: شاخص SiC در کودکان 12 ساله اصفهان با شاخص ایده آل سازمان جهانی بهداشت که SiC را برابر 3 می داند فاصله زیادی دارد که توجه به این قشر را می طلبد.